Liever niet zo serieus zijn alsjeblieft!

Als kind hield ik van knutselen en freubelen. Mooie dingen maken, Pippie Langkous, Holliehobbie, kleuren én van dromen. In mijn kinderjaren heb ik heel wat gemaakt en bedacht. Het maakte niet zoveel uit wat het was als het maar creatief was. Ik kan me de handwerklessen op de lagere school nog heel goed herinneren en ik was ontzettend trots op een tante die hele mooie dingen kon maken. Zij was lerares en ik dacht: dát word ik later ook. Op de vensterbanken waar zij woonde stonden kleurrijke potten vol met prachtige houten en glazen kralen. En ze maakte wandkleden van de mooiste stoffen en materialen. Ik raakte iedere keer betoverd als ik ernaar keek. Ik kon er helemaal in opgaan en verdwijnen zag in gedachte de mooiste patronen verschijnen.

Toen ik klein was had ik voor mijn verjaardag een keer een mooie kleurpotlodendoos van Caran d’Ache cadeau gekregen. Daar wist ik wel raad mee! Met deze kleurpotloden heb ik heel wat gekleurd en getekend.

Mooie plaatjes

Tijdens het voorlezen van sprookjes kon ik met mijn duim in mijn mond ook helemaal wegdromen. De verhalen vond ik vaak betoverend en magisch. En ik keek graag naar de mooie plaatjes die erbij stonden op de momenten dat mijn oma voorlas.

Er was niets wat voor mijn gevoel absoluut niet kon. Alles was gewoon mogelijk! Als het voor de buitenwereld niet kon dan verzon ik er wel iets op waardoor het wel mogelijk was.

Kijken naar hoe iets wél kan

Mijn kamer veranderen en alles op een andere plek zetten hoorde daar ook zo’n beetje bij. Mijn bed heeft alle hoeken van de kamer gezien. Van alles heb ik uitgeprobeerd. Als kind was ik altijd aan het kijken hoe het wél kon. Gelukkig heb ik dat nog steeds zo gehouden. Want ik werd er niet vrolijk van als iemand zei: ja, dat kán toch helemaal niet .. Jawel hoor, dat kan! dacht ik dan.

Ik weet nog wel dat ik als eerste lid werd van een jongenshobbyclub. Er was één meiden avond en ik werd lid. Omdat ze er graag nog meer meisjes bij wilden hebben had ik enkele vriendinnen opgetrommeld. Iedere vrijdagavond werd er door ons getimmerd, gemozaïekt en gezaagd. Emailleren vond ik een van de mooiste dingen om te doen. Poeder op een glad geschuurd koperen plaatje strooien, in een bloedhete oven doen, kijken door het deurglaasje en wachten totdat alles gesmolten was. Het resultaat was wederom vaak betoverend mooi. Gezelligheid, kletsen en mooie dingen maken stonden bovenaan. Eerlijk is eerlijk soms hadden de leiders heel wat te stellen met vier van die Pippie Langkousen om zich heen.

De blije kern

De boel op stelten zetten tijdens het hobby kamp is ook iets wat ik niet ben vergeten. Als kind hield ik gewoon van gek doen en een beetje uitdagen. Lachen waren ingrediënten die ik heel belangrijk vond. Liever niet zo serieus zijn alsjeblieft!

Als ik het zo aan het opschrijven ben denk ik: jee, wat ís dat lang geleden allemaal en wat is er toch veel gebeurd. Er zijn veel dingen die mijn leven hebben gekleurd .. maar gelukkig is de blije kern in mij nooit verdwenen en altijd wel aanwezig gebleven. Nog steeds droom ik van dezelfde dingen en ideeën net als toen. En nog steeds word ik er heel erg blij van als ik mensen aan het lachen kan maken en open zie gaan.

Weet jij nog waar jij als kind helemaal voor wilde gaan?

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *